Zgoda została wydana przez starostę w terminie gdy już była podjęta uchwała 24.1, co oznacza że była utworzona już wspólnota mieszkaniowa. Pytanie brzmi czy wyburzanie ścian pomiędzy lokalami użytkowymi wymaga zgody większości właścicieli czy tylko właścicieli lokali?
Dla dokonania wyburzenia obiektu budowlanego lub poszczególnych jego elementów konieczna jest decyzja administracyjna (zarówno pozwolenie konserwatorskie, jak i pozwolenie budowlane) w postaci zgody na wyburzenie, a podstawą do wystąpienia do organu administracyjnego jest w pierwszej kolejności udzielenie zgody przez wspólnotę mieszkaniową na wyburzenie/prace budowlane wyrażone w postaci uchwały. * Wyrok Sądu Okręgowego w Świdnicy Wydział I Cywilny z dnia 10 lutego 2022 roku (sygn. akt: I C 173/21). Stan faktyczny W nieruchomości znajduje się 13 lokali. Uprawnionych do głosowania nad podjęciem uchwały jest 15 właścicieli, z sumą udziałów we wspólnocie równej 100. Powodowie są właścicielami lokali, z którymi związane są udziały w nieruchomości Właściciele jednego z lokali mieszkalnych podczas wykonywania prac remontowych w zakresie ich własnego mieszkania (adaptacji strychu) stwierdzili konieczność renowacji/naprawy belki stropowej oraz belki więźby dachowej, które wyglądały na zgniłe, zgrzybiałe i spróchniałe. Uznali, że jest konieczne zawiadomienie o tym wspólnoty. Przed głosowaniem ustalono ustnie, że zakres prac, których koszt zostanie poniesiony przez wspólnotę, obejmie wymianę części belek stropowych. Nie przeprowadzono żadnej ekspertyzy i nie sporządzono kosztorysu przed przystąpieniem do prac. Właściciele remontowanych mieszkań informowali wspólnotę, że remont jest konieczny, ponieważ stan dachu zagraża bezpieczeństwu mieszkańców. Zamierzali przeprowadzić te prace jak najszybciej, dopóki mogą skorzystać z usług pracującego w ich lokalu wykonawcy. W dniu 27 czerwca 2019 r. w trybie indywidualnego zbierania głosów głosowano nad uchwałą. W głosowaniu wzięło udział 11 właścicieli lokali, reprezentujących 78,20% udziałów. Zagłosowali oni za podjęciem uchwały w sprawie remontu konstrukcji dachu. Zgodnie z jej treścią, strona pozwana postanowiła wyremontować elementy konstrukcyjne strychu i dachu wraz z robotami dodatkowymi zgodnie z załączonym kosztorysem. Ustalono, że koszty prac w wysokości 19 000 zł będą odpłatne w ratach w wysokości 1000 zł miesięcznie. Kosztorys zawierał wymienienie łącznie 22 prac, które miały zostać wykonane: rozebranie elementów więźby dachowej, wymiana belek stropowych, krokwi, deskowania, osadzenie okien w połaci dachowej, wymiana desek czołowych, impregnacja desek i płyt, rozebranie gontów, pokrycie dachu papą i dachówką bitumiczną, uzupełnienie tynków zewnętrznych, wymiana elementów podłóg białych, izolacje z wełny mineralizowanej, izolacje z folii, wywiezienie i składowanie gruzu. Jeszcze przed podjęciem uchwały, tj. 26 czerwca 2019 r., przystąpiono do wykonywania części prac, pod pretekstem konieczności niezwłocznego działania, w wyniku zagrożenia, jakie niesie stan belek dachu. W efekcie na koszt wspólnoty przeprowadzono remont całego dachu, w tym osadzono nowe (zakupione przez właściciela lokalu remontowanego) okna połaciowe i deski podłogowe; wymieniono belki w podłodze w części, w jakiej ich stan tego wymagał. Wymieniono też belki ukośne/krokwie w całości, ponieważ jeden z pracowników budowlanych stwierdził, że nie jest możliwe wymienienie tylko ich części. Dodatkowo umieszczono na podłodze wełnę, zamiast użytej przy budowie nieruchomości gliny. Po wykonaniu remontu doszło do spotkania właścicieli lokali, na którym właściciele lokalu remontowanego przedstawili członkom wspólnoty, jakie prace zostały wykonane. Pismem z dnia 17 lipca 2019 r. wystosowano do zarządu pozwanej pismo z prośbą o wyjaśnienie między innymi, dlaczego nie została sporządzona ekspertyza przed rozpoczęciem prac i dlaczego zostały usunięte zabytkowe okiennice. W piśmie z dnia 25 lipca 2019. zarządca wspólnoty wyjaśnił, że nie została wykonana ekspertyza oraz inwentaryzacja, ponieważ nie było takiego zlecenia od wspólnoty mieszkaniowej, a zabytkowe okiennice zostały usunięte przez właścicieli jednego lokalu. Zarządca dodał również, że prace remontowe dachu nie były planowane, a dach został rozebrany bez wiedzy administratora i wspólnoty, ponieważ właściciele przeprowadzali remont w trybie awaryjnym. Stanowisko sądu okręgowego Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości. Zgodnie z art. 19 ustawy o własności lokali z dnia 24 czerwca 1994 r. w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2020 r., jeżeli liczba lokali wyodrębnionych i lokali niewyodrębnionych, należących nadal do dotychczasowego właściciela, nie jest większa niż trzy, do zarządu nieruchomością wspólną mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu cywilnego i Kodeksu postępowania cywilnego o współwłasności. Ponieważ pozwana wspólnota mieszkaniowa obejmuje więcej niż trzy lokale, do zarządu nieruchomością stosować należy przepisy ustawy o własności lokali. Zgodnie z art. 25 ustawy o własności lokali, właściciel lokalu może zaskarżyć uchwałę do sądu z powodu jej niezgodności z przepisami prawa lub z umową właścicieli lokali albo jeśli narusza ona zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną lub w inny sposób narusza jego interesy. Zgodnie z art. 25 ust. 1a ustawy o własności lokali powództwo, o którym mowa w ust. 1, może być wytoczone przeciwko wspólnocie mieszkaniowej w terminie 6 tygodni od dnia podjęcia uchwały na zebraniu ogółu właścicieli lokali albo od dnia powiadomienia wytaczającego powództwo o treści uchwały podjętej w trybie indywidualnego zbierania głosów. Powodowie w niniejszej sprawie wykazali, że zachowali 6-tygodniowy termin do zaskarżenia uchwały. Nad uchwałą głosowano dnia 27 czerwca 2019 r. w drodze indywidualnego zbierania głosów, a powództwo wytoczono przed upływem 6 tygodni. Powodowie wskazywali, że uchwała została podjęta pomimo tego, że nie uzyskano zgody od konserwatora zabytków na wykonanie stosownych prac remontowych. Dodatkowo nie poprzedzono ich ani ekspertyzą, ani oceną techniczną dotyczącą stanu belek stropowych i desek podłogowych, brakowało również projektu budowlanego dotyczącego zmian konstrukcji dachowej oraz podłóg. Poza tym podnosili, że spróchniałe belki nie należą do części wspólnej i powinny zostać wymienione przez właścicieli lokalu, a nie na koszt wspólnoty; izolacja dachowa nie wymaga natomiast użycia wełny mineralnej, a jedynie folii paraizolacyjnej. Wspólnotę obciążano kosztem wymiany dwóch okien połaciowych i wymianą desek podłogowych. Dodatkowo pozwana wspólnota nie miała wglądu w proces wyboru wykonawcy. Również gruz wymieniony w uchwale nie został wywieziony i zagraża bezpieczeństwu mieszkańców. Przepis art. 25 ustawy o własności lokali wyróżnia cztery przesłanki zaskarżenia uchwał właścicieli lokali: niezgodność z przepisami prawa, niezgodność z umową właścicieli lokali, naruszenie przez uchwałę zasad prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną naruszenie przez uchwałę interesów właściciela lokalu w inny sposób. Każdą z wymienionych przesłanek można traktować jako samodzielną podstawę zaskarżenia. Niezgodność z przepisami prawa to przede wszystkim kolizja treści uchwały z przepisami ustawy oraz z przepisami Kodeksu cywilnego w zakresie, w jakim ma on zastosowanie do odrębnej własności lokali. Niezgodność uchwały z prawem może wynikać nie tylko z treści uchwały, ale także z powodu wadliwości postępowania prowadzącego do podjęcia uchwały. Oznacza to, że właściciel lokalu może podnosić obok zarzutów merytorycznych również zarzuty formalne, jeżeli uważa, że zostały naruszone przepisy postępowania określające tryb podejmowania uchwał we wspólnocie mieszkaniowej. Uchybienia mogą dotyczyć: naruszenia przepisów dotyczących sposobu zwołania zebrania właścicieli lokali, obradowania na zebraniu, zasad głosowania. Stosownie do art. 23 ust. 1 ustawy o własności lokali, uchwały właścicieli lokali są podejmowane bądź na zebraniu, bądź w drodze indywidualnego zbierania głosów przez zarząd; uchwała może być wynikiem głosów oddanych częściowo na zebraniu, częściowo w drodze indywidualnego ich zbierania. Z kolei ust. 2 stanowi, że uchwały zapadają większością głosów właścicieli lokali, liczoną według wielkości udziałów, chyba że w umowie lub w uchwale podjętej w tym trybie postanowiono, że w określonej sprawie na każdego właściciela przypada jeden głos. Należy podkreślić, że przepisy ustawy o własności lokali nie nakładają obowiązku uczestniczenia w głosowaniu przez wszystkich właścicieli lokali, nie przewidują także określonego quorum, w związku z czym zgodnie z art. 23 ust. 2 powołanej ustawy decydujące znaczenie ma wyłącznie to, czy za podjęciem wypowiedziała się większość właścicieli obliczana w stosunku do wszystkich osób wchodzących w skład wspólnoty mieszkaniowej, a nie tylko większość głosujących, a zatem czy opowiedzieli się za nią właściciele reprezentujący większość udziałów (por. wyrok SA w Szczecinie w wyroku z dnia 9 czerwca 2016 r., sygn. akt: I ACa 148/16, wyrok SA w Łodzi z 7 listopada 2017 r., sygn. akt: I ACa 340/17). W omawianej sprawie należy zauważyć, że bezsporne było, iż nad zaskarżoną przez powodów uchwałą głosowano w drodze indywidualnego zbierania głosów. Za przyjęciem uchwał głosy oddało 11 właścicieli lokali posiadających łącznie ponad połowę udziałów (78,20%). Ważne! Uchwała podejmowana w trybie indywidualnego zbierania głosów zapada z chwilą oddania ostatniego głosu przesądzającego o uzyskaniu wymaganej większości, liczoną w tym wypadku wielkością udziałów. Sąd rozpoznający sprawę poparł podgląd wyrażany w orzecznictwie, zgodnie z którym brzmienie art. 23 ust. 1 ustawy o własności lokali nakazuje przyjąć, że uchwała podejmowana w trybie indywidualnego zbierania głosów zapada z chwilą oddania ostatniego głosu przesądzającego o uzyskaniu wymaganej większości, liczoną w tym wypadku wielkością udziałów. Nie mają ponadto racji powodowie, że przed podjęciem uchwały z 2019 r. konieczne było wystąpienie o pozwolenie konserwatora zabytków. Przepis art. 29 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane stanowi, że pozwolenia na budowę nie wymaga... Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów Co zyskasz, kupując prenumeratę? 12 wydań czasopisma "Mieszkanie i Wspólnota" Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online Pełen dostęp do archiwalnych numerów czasopisma w wersji elektronicznej ...i wiele więcej! Sprawdź W myśl natomiast art. 31 cyt. ustawy zebrania ogółu właścicieli lokali (…) zwoływane są na wniosek właścicieli lokali dysponujących co najmniej 1/10 udziałów w nieruchomości wspólnej przez zarząd lub zarządcę, któremu zarząd nieruchomością wspólną powierzono w sposób określony w art. 18 ust. 1. Gość -praw-lolek_128 Gość -praw-marias1942 Gość -praw-lolek_128 Gość Gość -praw-lolek_128 Gość -praw-marias1942 Gość -praw-lolek_128 Gość Gość -praw-lolek_128 Gość -praw-marias1942 Gość -praw-lolek_128 Gość -praw-marias1942 Gość Gość -praw-marias1942 Gość -praw-marias1942 Gość -praw-marias1942 Gość -praw-marias1942 Gość -praw-marias1942 Gość Łukasz Nysztal Gość -praw-marias1942 Gość -praw-marias1942 Gość -praw-lolek_128 Gość Gość -praw-marias1942Odp.: Kradzież wody. Wspólnota mieszkaniowa nie jest umocowana do nakładania kar dla swoich członków, bez względu na okoliczności. Tak jak doradza Bykira - przedstawcie winowajcom alternatywę: albo dobrowolnie pokrywają deficyt rozliczenia wody z ostatnich lat oraz koszty interwencji, albo sprawa zostanie zgłoszona na policję i
Kwoty stanowiące nadwyżkę zaliczek wnoszonych przez właścicieli lokali na pokrycie kosztów utrzymania części wspólnych nieruchomości nad kosztami faktycznie poniesionymi, przeznaczone do zwrotu właścicielom lokali nie stanowią dochodu w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zatem nie podlegają opodatkowaniu tym podatkiem*. * Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 1 października 2020 r. (sygn. akt.: Wątpliwości wspólnoty Z rocznego sprawozdania finansowego wspólnoty mieszkaniowej na dzień 31 grudnia 2019 roku wynika, że różnica pomiędzy przychodami na pokrycie kosztów zarządu nieruchomością a kosztami zarządu nieruchomością (wynik finansowy brutto) wyniosła 8145,02 zł. Wspólnota mieszkaniowa podjęła uchwałę, w której postanowiono, że nadwyżka z rozliczenia zaliczek i kosztów utrzymania części wspólnej tj. z bieżącej eksploatacji i technicznego utrzymania budynku w 2019 roku zostanie zwrócona właścicielom w częściach przypadających do ich udziału w nieruchomości, a wykonanie uchwały powierza się zarządowi wspólnoty. Wspólnota mieszkaniowa zamierza więc dokonać właścicielom lokali stosownych wypłat przypadających na nich części wniesionych zaliczek. Wspólnota mieszkaniowa dokonuje jedynie rozliczenia zaliczkowych wpłat dokonanych przez jej członków na poczet ustalonych potencjalnych zobowiązań z tytułów wskazanych uprzednio w przyjętym przez nią planie gospodarczym. W ramach omawianej wspólnoty mieszkaniowej funkcjonuje 91 lokali. Formalnie planowany zwrot zaliczek będzie dotyczył także właściciela lokalu użytkowego. Wspólnota miała wątpliwości, czy dokonując zwrotu właścicielom lokali części wniesionych przez nich zaliczek (nadpłat) dotyczących utrzymania nieruchomości wspólnej, korzysta ze zwolnienia przedmiotowego w podatku dochodowym od osób prawnych, ponieważ kwota ta była nienależna?POLECAMY W jej opinii, w tej sytuacji nadwyżka, która powstała z rozliczenia zaliczek i kosztów utrzymania części wspólnej, tj. z bieżącej eksploatacji i technicznego utrzymania budynku a przeznaczona do zwrotu właścicielom lokali, nie generuje dochodu w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym. Rozliczenie przez wspólnotę wydatków właściciela lokalu Wspólnota mieszkaniowa nie posiada osobowości prawnej, nie posiada własnego majątku, zarządza jednak majątkiem swoich członków w takim zakresie, w jakim wchodzi on w skład nieruchomości wspólnej na podstawie ustawy o własności lokali. Wspólnota mieszkaniowa zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o własności lokali prowadzi ewidencję pozaksięgową dla nieruchomości, w której rozliczane są w rocznym okresie sprawozdawczym: koszty zarządu nieruchomością wspólną oraz zaliczki uiszczane na pokrycie tych kosztów, a także rozliczenia z innych tytułów na rzecz nieruchomości wspólnej. Właściciel lokalu nie tylko ponosi wydatki związane z utrzymaniem jego lokalu, ale jest zobowiązany uczestniczyć w kosztach związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej. Na koszty zarządu nieruchomością wspólną składają się w szczególności wydatki na remonty i bieżącą konserwację, opłaty za dostawę energii elektrycznej i cieplnej, gazu i wody, w części dotyczącej nieruchomości wspólnej, oraz opłaty za antenę zbiorczą i windę, ubezpieczenia, podatki i inne opłaty publicznoprawne, chyba że są pokrywane bezpośrednio przez właścicieli poszczególnych lokali, wydatki na utrzymanie porządku i czystości i wynagrodzenie członków zarządu lub zarządcy. Na pokrycie kosztów zarządu właściciele lokali uiszczają zaliczki w formie bieżących opłat, płatne z góry do dnia 10 każdego miesiąca. Wysokość miesięcznych zaliczek obciążających właścicieli lokali jest ustalana szacunkowo jako iloczyn przewidywanych całkowitych kosztów zarządu nieruchomością wspólną w danym roku kalendarzowym oraz wielkości udziału w nieruchomości wspólnej przysługującego danym właścicielom podzielonych na 12 (miesięcy). Szacunkowy charakter ustalania zaliczek powoduje, że może się pojawić zarówno nadwyżka, jak i niedopłata w zależności od szeregu różnych okoliczności niezależnych od wspólnoty mieszkaniowej (wahanie cen usług zewnętrznych, zużycia mediów itd.). Wspólnota mieszkaniowa ma obowiązek rozliczenia się z właścicielem lokalu wszystkich wpłaconych przez niego zaliczek poprzez porównanie na ostatni dzień roku kalendarzowego sumy należnych zaliczek od danego właściciela z rzeczywistymi kosztami na niego przypadającymi. Po to także prowadzi się kartoteki poszczególnych lokali. ważne! Różnica pomiędzy wpłaconymi przez właścicieli lokali zaliczkami a rzeczywistymi kosztami zarządu nieruchomością wspólną nie stanowi dochodu wspólnoty mieszkaniowej, tylko powinna być zwrócona właścicielom lokali, dlatego że środki pieniężne wpłacone jako zaliczki przez właścicieli lokali stanowią ich własność do czasu ostatecznego (rzeczywistego) rozliczenia. Różnica pomiędzy wpłaconymi przez właścicieli lokali zaliczkami a rzeczywistymi kosztami zarządu nieruchomością wspólną nie stanowi dochodu wspólnoty mieszkaniowej, tylko powinna być zwrócona właścicielom lokali, dlatego że środki pieniężne wpłacone jako zaliczki przez właścicieli lokali stanowią ich własność do czasu ostatecznego (rzeczywistego) rozliczenia. W omawianej sprawie wspólnota mieszkaniowa nie wykonuje obowiązków płatnika, dlatego że zwracana nadwyżka dokonanych wpłat zaliczkowych nie stanowi świadczeń powodujących powstanie po stronie osób otrzymujących taki zwrot przychodów podlegających opodatkowaniu. Dotychczasowe stanowisko organów podatkowych Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej prawa podatkowego z dnia 31 października 2018 roku (sygn. akt: uznał, że nadwyżka powstała po dokonaniu rozliczenia nie stanowi dochodu wspólnoty, ponieważ wspólnota ma obowiązek rozliczyć zaliczki i albo wezwać właściciela lokalu do dopłaty, albo jest zobowiązana dokonać zwrotu nadpłaty właścicielom. Ponadto zaliczki wpłacone wspólnocie do momentu ich rozliczenia traktowane są jako własność właścicieli lokali i ich zwrot jest czynnością fizyczną. Zwrot części zaliczki nie zwalnia ze zobowiązania ani nie stanowi dochodu. Zwrot nadpłaconych zaliczek właścicielowi jest korektą uzyskanych uprzednio przychodów. Kwota stanowiąca nadwyżkę zaliczek wniesionych przez właściciela lokalu na utrzymanie nieruchomości wspólnej i koszty mediów, pozostała z dokonanego rozliczenia, a przeznaczona jemu do zwrotu, nie stanowi przychodu podatkowego, dlatego też nie generuje dochodu w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – nie może więc odnosić się do niej zwolnienie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 tej ustawy. Stanowisko organu podatkowego Organ podatkowy uznał stanowisko wspólnoty za prawidłowe. Ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana. Należy zaznaczyć, że wspólnota mieszkaniowa nie posiada jednak osobowości prawnej. Tworzą ją generalnie zarówno właściciele odrębnych lokali mieszkalnych, jak i właściciele odrębnych lokali użytkowych. Każdy członek wspólnoty mieszkaniowej jest właścicielem lokalu oraz udziału w nieruchomości wspólnej, będącego prawem związanym z własnością lokalu. Nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali. Właściciel ponosi wydatki związane z utrzymaniem jego lokalu, jest zobowiązany utrzymywać swój lokal w należytym stanie, przestrzegać porządku domowego, uczestniczyć w kosztach zarządu związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej, korzystać z niej w sposób nieutrudniający korzystania przez innych współwłaścicieli oraz współdziałać z nimi w ochronie wspólnego dobra. Na pokrycie kosztów zarządu właściciele lokali uiszczają zaliczki w formie bieżących opłat, płatne z góry do dnia 10 każdego miesiąca. Okresem rozliczeniowym wspólnoty mieszkaniowej jest rok kalendarzowy. Środki pieniężne uzyskane przez wspólnotę w danym roku, tytułem zaliczek na poczet wskazanych kosztów zarządu, które nie zostały w danym roku wykorzystane stanowią własność właściciela. Wspólnoty mieszkaniowe jako jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych. Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. Dochodem ze źródła przychodów jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Przychodami są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Przepis art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera legalnej definicji przychodu, precyzuje tylko – przez przykładowe wyliczenie – rodzaje przychodów. Podatek dochodowy od osób prawnych posiada cechy podatku powszechnego, tj. podatku, który jest ciężarem publicznoprawnym od przyrostu majątkowego (dochodu), a zatem przychodem – jako źródłem dochodu – jest tylko ta wartość, która wchodząc do majątku podatnika może powiększyć jego aktywa. Poza tym musi mieć charakter definitywny (dokonany) i mierzalny. Ponadto, użyty w art. 12 ust. 1 zwrot „w szczególności” oznacza, że wykaz przychodów stanowi katalog otwarty, natomiast zawarte w tym przepisie okoliczności określające przychody mają charakter przykładowy. Dochody wolne od podatku Wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi – w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi. Aby dochód podmiotów, o których mowa, korzystał ze zwolnienia przedmiotowego, muszą być łącznie spełnione następujące warunki, a mianowicie: dochody muszą być uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, dochody muszą być przeznaczone na utrzymanie tych zasobów mieszkaniowych. Zatem, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegać będzie dochód osiągnięty z innej działalności niż gospodarka zasobami mieszkalnymi, bez względu na cel, na jaki zostanie przekazany. ważne! Opodatkowaniu podatkiem dochodowy... Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów Co zyskasz, kupując prenumeratę? 12 wydań czasopisma "Mieszkanie i Wspólnota" Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online Pełen dostęp do archiwalnych numerów czasopisma w wersji elektronicznej ...i wiele więcej! SprawdźGmina jest właścicielem lokali mieszkalnych i być może użytkowych na parterze. Gmina tez jest członkiem wspólnoty. Więc też miała tego samego zarządce. . Odp.: Brak Zarządcy. iwena pisze: jest 8 mieszkan i na parterze sa sklepy. Czyli tak zwana duża wspólnota. iwena pisze: Wlasciciele maja ponad 50%. Aktywne tematy Wyszukiwanie zaawansowane Znaleziono 5 wyników • Strona 1 z 1 Tematy Odpowiedzi Odsłony Ostatni post 32 Odpowiedzi 2412 Odsłony Ostatni post autor: Jrz 04-08-2022, 09:33 12 Odpowiedzi 198 Odsłony Ostatni post autor: marekrobert 03-08-2022, 19:48 1 Odpowiedzi 21 Odsłony Ostatni post autor: elmaz 03-08-2022, 16:17 0 Odpowiedzi 18 Odsłony Ostatni post autor: piotrusb 02-08-2022, 09:21 6 Odpowiedzi 107 Odsłony Ostatni post autor: irenalo 31-07-2022, 13:50 Znaleziono 5 wyników • Strona 1 z 1 .